De vernieuwing en het avontuur komt op je af via het perspectief van de ander.

In ons leven kunnen we dagelijks geconfronteerd worden met ‘afwijzing’ en een stroom van ‘nee’ die onze kant op komt.

Maar zeg nu zelf, laten wij zelf ook niet veel ‘nee’ de andere kant op gaan… En veel meer dan we beseffen.

In brainstormsessies, improvisatietheater en de vele vormen van communicatietraining, worden mensen geleerd en aangeraden deze “Nee” te veranderen in een “Ja, en …”. Een basisvaardigheid en een voorwaarde voor effectieve ideeënsessies,  echt contact maken met anderen of bij improvisatie.

In het laatste geval heeft het “Ja”zeggen een duidelijke link met het belangrijkste principe van improvisatietheater: dat wat van de ander (tegenspeler) naar je toekomt, neem je dankbaar aan en daar stem je op af. Je verlaat je eigen perspectief ten gunste van de ander . Voor goed improvisatietheater moeten we goed kijken en luisteren naar wat de ander ons aanbiedt. Immers met dat aanbod gaan we verder in het spel. Zo kunnen we doorbouwen en tot ideeën en nieuw spel komen.

En dat is moeilijk! Echt luisteren en afstemmen op alleen datgene wat de ander aanbiedt. Een tijd geleden was ik uitgenodigd bij een talk van Karl Raats waarin stil stond bij de zogenaamde 3-seconden mensen en de 10-seconden mensen. Mensen die binnen 3 seconden reageren op de ander en wat er gezegd wordt, tegenover mensen die dit pas na 10 seconden doen. De 3-seconden mensen lijken in eerste instantie alerter, aanweziger, meer betrokken en intelligenter. De 10-seconden mensen daarintegen afwezig, in zichzelf gekeerd en minder betrokken. Maar is dat wel zo? Wie luistert er beter, wie stemt beter af op datgene wat de ander zegt? Maar vooral wie laat meer toe van de ander in zichzelf?

Ik kan niet wetenschappelijk aangeven of de 3-seconden mensen of de 10-seconden mensen het beste op de ander afstemmen. De kans echter dat de 3-seconde mens te snel reageert en niet goed heeft geluisterd, lijkt mij wel vele malen groter. En in de regel zal het snel reageren het echt opnemen van wat de ander zegt niet bevorderen. Wellicht dus toch niet zo betrokken tot de ander en intelligent?

In ieder geval mis je hierdoor heel veel kansen en de mogelijkheden om elkaar te versterken, verder te bouwen en de vernieuwing te zien die voor het grijpen ligt! De vernieuwing en het avontuur dat op je af komt via het perspectief van de ander. Je eigen perspectief geeft je immers meer van hetzelfde.

“Ja” zeggen tegen de ander in plaats van afwijzen. Dat is een kunst. Misschien wel een levenskunst, want jezelf dit leren kost je wellicht een heel leven…

 

~ Er zijn mensen die liever “ja” zeggen en mensen die liever “nee” zeggen. Diegene die “ja” zeggen, worden beloond met de avonturen die ze beleven. Diegene die “nee” zeggen met de veiligheid die ze creëren ~

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.